جنگ اطلاعاتی جنگ در فضای اطلاعات باهدف آسیب زدن به سامانه ها، فرآیندها، منابع اطلاعاتی و ساختارهای حیاتی کشور هدف تعریف می شود. هدف این جنگ برخلاف گذشته که عمدتاً پیروزی نظامی در جنگ کلاسیک بود، اثرگذاری بر نظام های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی، ایجاد کمپین های روانی گسترده جهت تضعیف ثبات جامعه و فشار بر یک دولت به گونه ای است که مطابق با منافع عاملان جنگ اطلاعاتی تصمیم گیری و عمل کند. در این راستا، سؤال اصلی مقاله این است که تحت تأثیر انقلاب ارتباطات و اطلاعات و انقلاب سایبری، جنگ اطلاعاتی دچار چه تحولاتی شده است؟ در پاسخ به سؤال فوق، این فرضیه مطرح می شود که تحت تأثیر انقلاب ارتباطات و اطلاعات و انقلاب سایبری، جنگ اطلاعاتی از سطح عملیاتی و تاکتیکی به سطح راهبردی گسترش یافته و ابعاد سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی را دربرگرفته است. روش تحقیق مقاله حاضر توصیفی و تحلیلی است. هدف نهایی مقاله، بحث در مورد تحول در مفهوم و مصداق جنگ اطلاعاتی تحت تأثیر انقلاب ارتباطات و اطلاعات و انقلاب سایبری است. یافته های تحقیق نشان می دهند، دانش و به ویژه دانش سایبری کلید موفقیت در عرصه جنگ اطلاعاتی به شمار می آید.

گونهشناسی متناسب با تحول رسانهها همواره مورد توجه بوده است. ظهور اینترنت و به طور خاصتر شکلگیری رسانههای اجتماعی، زمینة توجه به گونههای جدیدی را فراهم کرده است. با توجه به اینکه یکی از قابلیتهای رسانههای اجتماعی ایجاد محملی برای انتشار اخبار و اطلاعات مختلف اعم از درست و نادرست است، در این مقاله تلاش شد گامی برای دستهبندی آرتیفکتهای نادرست منتشرشده در رسانههای اجتماعی از جنبة گونهشناسی برداشته شود. سؤالهای مقاله این است که آیا مجموعهای از آرتیفکتهای نادرست منتشرشده در رسانههای اجتماعی میتواند گونة خاصی را به وجود آورد؟ اگر چنین گونهای شکل گرفت چه مشخصههایی دارد؟ آیا میتوان برای این گونه " زیرگونه" نیز شناسایی کرد؟ برای پاسخ به این سؤالها، محتواهای نادرست (متنی ویدئویی) منتشرشده در رسانههای اجتماعی بین سالهای 95 تا 98 که تارنمای صحتسنجی ویکیهواکس نادرستی آنها را تأیید کرده بود (دادههای تحقیق)، با روش نقد رتوریک تحلیل شدند. نتایج این تحلیل، گونة جدیدی را تحت عنوان " ناواقعیت" با مشخصههای سبکی و ذاتی پیشنهاد میدهد. مشخصههای سبکی این گونه، بر اساس نمونة تحقیق، کوتاه بودن، روایت میانة رخداد، دارای متن و ویدئوی جداگانه با رابطة متقابل و مشخصههای ذاتی این گونه، فقدان صحت در عین درستنمایی، فقدان راه صحتسنجی در مواجهة اول، برانگیزاننده احساس و آسیبرسانی در معنای موسع هستند. همچنین چهار زیرگونة ناواقعیت، ناواقعیت خبری، ناواقعیت سرگرمکننده، ناواقعیت هنری و ناواقعیت ماورایی شناسایی شدهاند.

انتخابات آزاد و مردم­سالاری در اروپا در سطح جهان می­ توانند به واسطه استفاده مخرب از فناوری­ های نوین، به ویژه هوش مصنوعی مورد سوءاستفاده قرار گیرند. هوش مصنوعی می­ تواند به ­عنوان ابزاری برای تولید و انتشار اطلاعات نادرست یا تسهیل هدف­ گذاری خرد الگوی روانی رأی ­دهندگان در دوره پیش از انتخابات به کار رود. در عین حال، هوش مصنوعی می­­ تواند به ­طور مؤثری با کاربردهای این چنینی از فناوری مقابله کند. این پژوهش روش ­هایی که به واسطه آن آزادی انتخابات و مردم ­سالاری از خلال گسترش هوش مصنوعی متأثر می ­شود را مورد بحث قرار می­ دهد.

آگاهی از نیات دشمن و اینکه چه تصمیمی دارد همیشه جزو نیازمندی های سیاست گذاران یک کشور به حساب می آمده است. ازاین رو، سازمان های اطلاعاتی و امنیتی در پاسخ به آن با ارائه هشدار در قبل از وقوع یک رویداد، مهم ترین عامل برای جلوگیری از غافلگیری بوده اند، اما همان اندازه که یک هشدار به موقع از بروز خسارت و شکست جلوگیری می کند، ممکن است در فرایند دیگری همانند فریب همین هشدار خسارت بزرگ تری به بار آورد. گرچه احتمال خطا جزئی از یک هشدار بوده و نمی توان با فرض وقوع خطا از صدور هشدار پرهیز کرد، اما لازم است برای مدیریت عواقب ناشی از هشدار غلط، تمهیدات لازم اندیشیده شود. بنابراین سؤال اصلی این مقاله آن است که چگونه می توان پیامدهای هشداردهی غلط را مدیریت کرد؟ در پاسخ به این سؤال با بهره گیری از نظرات یازده نفر از نخبگان و صاحب نظران اطلاعاتی و امنیتی که به صورت هدفمند و با روش گلوله برفی نمونه برداری و تا زمان ایجاد اشباع نظری ادامه یافته، ابتدا این پیامدها شناسایی و سپس در قالب چهار بعد دانش، روش، منش و بینش در نظام هشداردهی تمهیدات لازم از قبیل بازآموزی و مهارت­ افزایی تحلیل­ گران، اصلاح و بازبینی فرایند جمع آوری اطلاعات و تحلیل آن، بررسی و کنترل ذهنیت و پیش فرض های تحلیل­ گران و موارد مهم دیگری برای مدیریت این پیامدها ارائه گردیده و در نتیجه­ گیری نیز مدل مفهومی آن ذکر شده است. آگاهی از نیات دشمن و اینکه چه تصمیمی دارد همیشه جزو نیازمندی های سیاست گذاران یک کشور به حساب می آمده است. ازاین رو، سازمان های اطلاعاتی و امنیتی در پاسخ به آن با ارائه هشدار در قبل از وقوع یک رویداد، مهم ترین عامل برای جلوگیری از غافلگیری بوده اند، اما همان اندازه که یک هشدار به موقع از بروز خسارت و شکست جلوگیری می کند، ممکن است در فرایند دیگری همانند فریب همین هشدار خسارت بزرگ تری به بار آورد. گرچه احتمال خطا جزئی از یک هشدار بوده و نمی توان با فرض وقوع خطا از صدور هشدار پرهیز کرد، اما لازم است برای مدیریت عواقب ناشی از هشدار غلط، تمهیدات لازم اندیشیده شود. بنابراین سؤال اصلی این مقاله آن است که چگونه می توان پیامدهای هشداردهی غلط را مدیریت کرد؟ در پاسخ به این سؤال با بهره گیری از نظرات یازده نفر از نخبگان و صاحب نظران اطلاعاتی و امنیتی که به صورت هدفمند و با روش گلوله برفی نمونه برداری و تا زمان ایجاد اشباع نظری ادامه یافته، ابتدا این پیامدها شناسایی و سپس در قالب چهار بعد دانش، روش، منش و بینش در نظام هشداردهی تمهیدات لازم از قبیل بازآموزی و مهارت­ افزایی تحلیل­ گران، اصلاح و بازبینی فرایند جمع آوری اطلاعات و تحلیل آن، بررسی و کنترل ذهنیت و پیش فرض های تحلیل­ گران و موارد مهم دیگری برای مدیریت این پیامدها ارائه گردیده و در نتیجه­ گیری نیز مدل مفهومی آن ذکر شده است.

در این مقاله، ضمن تاکید بر ارزش کتاب غلط ننویسیم (فرهنگ دشواری های زبان فارسی) به موارد متعددی اشاره رفته که احیانا از دقت علمی این اثر کاسته است. به نظر نگارنده، کتاب غلط ننویسیم با توجه به تاثیر نیکویی که بر ویراستاران و نویسندگان و صیانت از زبان فارسی دارد، شایسته بازبینی است و مولف محترم با رفع اشکالات بر شمرده شده در این مقاله و موارد مشابه با آن، می تواند بر ماندگاری و غنای کتاب خویش بیفزاید.

مقدمه: یکی از اهداف مهم آموزش عالی ارزشیابی عملکرد آموزشی استاد بمنظور ارتقا تدریس است. در این راستا طی 30 سال گذشته صدها مقاله انتشار یافته که وسعت پراکندگی مطالعات در زمینه های مختلف از روایی، پایایی تا مفید و غیر مفید بودن باعث شده است که نتوان عقاید محققین را خلاصه نمود. این تحقیق دو مبحث را مورد بررسی قرار می دهد. نخست روایی و پایایی از دیدگاه موافق و مخالف بحث می شود و سپس اشکال مفهومی کاربرد یافته های SET جهت یقین اثربخشی تدریس ارایه می گردد. لذا هدف از این تحقیق تعیین صحت و اعتبار ارزشیابی استاد با توجه به دیدگاههای موافق مخالف و نیز مشخص نمودن اشکال مفهومی آن است.روشها: این تحقیق یک مطالعه کتابخانه ای و جامعه مورد بررسی مقالات مروری و تحقیق مربوط به ارزشیابی استاد بوده است در این رابطه ‍(از بین 1000 مقاله مربوط به سالهای 1955-1990 که از طریق کتابخانه های کشور خارج از کشور و اینترنت تهیه شده بود تعداد 100 مقاله بطور تصادفی انتخاب و مورد بررسی قرار گرفت سپس اطلاعات حاصل از مقالات بصورت مقایسه ای تجزیه و تحلیل گردید.یافته ها: نتایج حاصل از تحقیق نشان داد که طرفداران SET معتقدند که دانشجویان دارای نوعی فراشناخت هستند که باعث می گردد ارزشیابی آنها از استاد صحیح و دقیق باشد در حالیکه مخالفان قضاوت دانشجویان عینی نبوده و ذهنی می باشد لذا از روایی لازم برخوردار نیست همچنین موافقین SET با توجه به همبستگی بین ارزشیابی استاد توسط دانشجویان در حال تحصیل و فارغ التحصیل اظهار می دارند که ارزشیابی استاد توسط دانشجو از ثبات و پایایی برخوردار است ضمن اینکه یکسان بودن ارزشیابی دانشجو از یک استاد از یک درس در طول چند سال در تحقیقات بیانگر پایایی قضاوت دانشجود بوده است. مخالفان اظهار می دارند که پایایی ارزشیابی استاد توسط دانشجو متاثر از محیط آموزشی، ویژگی های دانشجو، ویژگی های استاد و ویژگی های دوره آموزشی است. اشکال مفهومی در زمینه کاربرد SET این است که دانشجویان تنها منبع مقید تعیین اثربخشی استاد محسوب می شوند و این تصور غلط وجود دارد که یک واحد اندازه گیری ثابت و منحصر بفرد (متریک) تحت عنوان اثربخشی تدریس، معیار قضاوت دانشجو در زمینه ارزشیابی استاد است و نظر دانشجو در این زمینه بعنوان یک واقعیت (fact) در نظر گرفته می شود.نتیجه: نتایج تحقیق نشنان دادا که ارزشیابی استاد توسط دانشجو از روایی لازم برخوردار نبوده و استناد به یافته های حاصل از SET به تنهایی پاسخگوی ارزشیابی استاد نمی باشد و می بایست از روش های دیگری بعنوان مکمل در این رابطه استفاده نمود. روشهای مذکور باید شامل مجموع معیارهایی از عملکرد آموزشی استاد باشد که فقط عوامل تحت کنترل استاد را منعکس نماید همچنین اشکال مفهومی در SET را نمی توان رفع نمود.

زمینه و هدف در شرایط بحرانی فراهم کردن اطلاعات با کیفیت کاری بسیار دشوار است و با قطعیت می توان گفت که بدون کمک فناوری اطلاعات و ارتباطات انجام این امر امکان پذیر نیست. هدف این مطالعه مروری، بررسی چگونگی پیشگیری بروز اینفودمی با استفاده از مدیریت اطلاعات وسلامت دیجیتال است. روش در این مطالعه مروری برای دستیابی هدف مطالعه، گزارش ها و پیشنهادها سازمان های بین المللی مانند سازمان بهداشت جهانی، یونیسف و همچنین تجربیات برخی کشورها در مدیریت کووید-19 مورد مطالعه قرار گرفت. یافته ها سازمان های بین المللی فعالیت های موثری برای مقابله با آثار مخرب حاصل از نشر اکاذیب، بی اطلاعی مردم، و فعالیت های سودجویانه برخی رسانه های اجتماعی انجام داده اند. همچنین برخی کشورها با استفاده از فناوری های دیجیتال از قبیل هوش مصنوعی در پاسخ به بحران، به مبارزه با همه گیری موجود پرداخته اند. نتیجه گیری ایجاد سیستم جمع آوری داده ها از سطح مردم وتوزیع اطلاعات معتبر از سطح دولت از جمله اقدامات مهمی است که دولت های کشورهای موفق در مدیریت بحران کووید-19 به اجرا درآورده اند